Τελικά τον θέλεις, ή απλώς τον χρειάζεσαι;

Προβολές άρθρου

Άλλο το ένα, άλλο το άλλο, φίλη μου. Και όσο κι αν οι διακρίσεις δεν ήταν ποτέ το δυνατό σου σημείο, η ίδια οφείλεις να την κάνεις, όχι για άλλο λόγο, αλλά για να μην τρέφεις προσδοκίες εκεί που δεν πρέπει.

Ή και το αντίστροφο (ή, ιδίως αυτό): να γνωρίζεις πού ακριβώς πατάς και πού βρίσκεσαι, και να μπορείς να προβλέψεις την αντίδραση του αγοριού σου, καθώς και τα φόντα που η σχέση αυτή έχει προς εξέλιξη.

Το να θέλεις έναν άντρα πραγματικά, δεν έχει καμία σχέση με το να τον χρειάζεσαι απλά.



Όσο περίπλοκο κι αν είναι το «απλά» σου, ή όσες χιλιάδες επιπλέον αναγνώσεις κι αν περικλείει.

Κι αν δυσκολεύεσαι να χωνέψεις τις πτυχές των αναγνώσεων αυτών που δεν σε καλύπτουν (λέγεται και «συμφέρουν»), εγώ οφείλω να σε ενημερώσω προτού η σύγκρουση σου με τον τοίχο της πραγματικότητας σε κάνει να ψάχνεις απεγνωσμένα για σωτηρία, στην επόμενη επικίνδυνη στροφή του δρόμου:

Αν τον θέλεις, γνωρίζεις και ότι αξίζεις. Αν τον χρειάζεσαι, όχι και τόσο. Για την ακρίβεια, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, και η αυτοπεποίθηση σου βρίσκεται κάπου μεταξύ Ταρτάρων και τρίτου υπογείου. Συνέπεια; Ότι φυσικά και μπορείς να καταστείς ευκολότερα αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ότι σαφώς και μπορεί να σε κάνει ό,τι θέλει. Και ότι δεν κάνεις τόσο εσύ την τελική επιλογή στα θέλω σου, όσο εκείνος. Αν πάλι πατάς πολύ συγκεκριμένα στα πόδια σου, γνωρίζεις ακριβώς προς τα πού να κατευθυνθείς, και εσύ δείχνεις το δρόμο. Και τον θέλεις, επειδή έτσι αισθάνεσαι. Την ξεδιαλύναμε καθόλου την ομίχλη;

Αν τον χρειάζεσαι, δεν μπορείς να ζήσεις μακριά του. Αν τον θέλεις, μπορείς, αλλά επιλέγεις τον αντίθετο δρόμο. Το αποτέλεσμα θα το καταλάβεις τη στιγμή εκείνη που θα βρεθείτε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, και εκείνος θα είναι αυτός που θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα, στέλνοντας σε στον πάτο. Στη δεύτερη περίπτωση άνετα θα κολυμπήσεις στην επιφάνεια, παρά τα αντίθετα ρεύματα. Στην πρώτη, θα βυθιστείς χωρίς ελπίδα σωτηρίας. Και κάθε σου απέλπιδα προσπάθεια θα σε ρίχνει ακόμη πιο γρήγορα στα χειρότερα βάθη της αβύσσου, που το μυαλό σου έχει δημιουργήσει, αρνούμενο να συμβιβαστεί χωρίς τη φυσική του παρουσία…

Το να τον θέλεις, σημαίνει ότι του δίνεσαι με τα καλά και τα κακά σου. Το να τον χρειάζεσαι, πάλι, ότι έχεις ανάγκη συμπλήρωσης. Και ολοκλήρωσης, μη σου πω, από έναν άντρα ο οποίος πιθανόν δεν αξίζει ούτε δεύτερη ματιά. Η ανασφάλεια σου είναι τόσο μεγάλη, που θεωρείς ότι είσαι η ίδια ατελής ως προσωπικότητα, και ο προσωπικός σου Πυγμαλίωνας θα είναι εκείνος που θα σε συμπληρώσει, δίνοντας σου πνοή και όραμα. Στην απέναντι πλευρά, δεν δέχεσαι να γίνεις η Γαλάτεια κανενός, όσο πατάει κομμάτια του είναι σου, τα οποία ανήκουν στα τιμαλφή σου. Και δεν υπόκεινται σε διαπραγμάτευση, ακριβώς επειδή γνωρίζεις πόσο πολύτιμα σου είναι. Όσο κι αν χαλάνε τους γύρω σου…

Τον θέλεις; Λες ό,τι πραγματικά νομίζεις. Τον χρειάζεσαι; Κάνεις γερές εκπτώσεις. Ακριβώς για να μην τον αγριέψεις και να μην τον στρέψεις εναντίον σου. Ο φόβος σου να μην τον χάσεις είναι τόσο μεγάλος, ώστε έχεις εκ των προτέρων κάνει όλες εκείνες τις διανοητικές συνδέσεις που απαιτούνται, για να είσαι καλυμμένη σε οποιαδήποτε περίπτωση διαφωνίας ή προστριβών. Από εκεί και πέρα, η εν λόγω τακτική σου φαίνεται αχρείαστη εφόσον έχεις το θάρρος της γνώμης σου, και εκτιμάς έναν άντρα, αλλά δεν σημαίνει ότι θα αποστείς και των αρχών σου για να παραμείνεις στην ευμένεια του. Τη διαφορά, θα τη διαπιστώσεις όταν ξεκινήσει να σε εκμεταλλεύεται, στηριζόμενος ακριβώς στην εν λόγω αδυναμία σου…

Εφόσον τον θέλεις, είσαι έτοιμη για σχέση. Εφόσον απλά τον χρειάζεσαι, όχι και τόσο. Μπορεί να γουστάρεις κάποιον προστάτη, μία επιβεβαίωση, ένα στήριγμα. Ο,τιδήποτε θα μπορέσει να καλύψει, έστω και προσωρινά τα κενά σου, τα οποία χάσκουν ορθάνοιχτα. Μία δουλειά, δηλαδή, η οποία πρώτα και κύρια συνίσταται σε όσα πρέπει να κάνεις με τον εαυτό σου, για να μπορέσεις να δεσμευτείς στέρεα και με προοπτική με έναν άντρα κατόπιν. Στην αντίθετη περίπτωση, βάζεις το κάρο πριν το άλογο. Και δεν προβλέπεται να κινηθεί anytime soon, προς καμία σχεσιακή κατεύθυνση. Εξακολουθείς να πιστεύεις ότι δεν πρέπει να επικεντρωθείς στις διακρίσεις; Νομίζω ήρθε η ώρα να το ξανακοιτάξεις, τι λες κι εσύ;