Ξυπνάς το πρωί και νιώθεις πως κάτι δεν πάει καλά από χθες.
Κάθε πρωί η ίδια αίσθηση. Πας στο μπάνιο να πλυθείς και βλέπεις την ίδια εικόνα κάθε πρωί να φυλακίζεται στα μάτια σου.
Κουρασμένα μάτια – κουρασμένο βλέμμα και το πρόσωπο σου να ζωγραφίζει μια απογοήτευση. Έχεις διαβάσει σε περιοδικά και σε λόγια όσων σε συμπαθούν ότι το να χαμογελάς μπροστά στον καθρέφτη σου, κάνει καλό και σε γεμίζει αυτοπεποίθηση. Ναι αυτό είναι !!! Αρχίζεις να χαμογελάς και να σκέπτεσαι ότι έτσι πρέπει, αυτό είναι το σωστό για σένα και ότι όλα θα πάνε όπως τα επιθυμείς.
Προβολές άρθρου 

Μένεις μπροστά του για μερικά λεπτά και το ψεύτικο χαμόγελο γίνεται αληθινό κλάμα. Κανείς δε σε δίδαξε ότι μέσα σε κείνον ξεγυμνώνονται οι αλήθειες σου και είσαι πάντα μόνη μπροστά του. Σφίγγεις τη γροθιά σου …
Χτυπάει το τηλέφωνο στο διπλανό δωμάτιο. Ξαφνιάζεσαι. Βγαίνεις απ’ το μπάνιο και πας στην κουζίνα να κάνεις καφέ.
Νιώθεις σα να έφυγε ένα μικρό βάρος απο πάνω σου.
“Τι με νοιάζει ποιος τηλεφώνησε”.
Αρχίζεις να συνειδητοποιείς πως όταν κάνεις αυτό που εσύ θες, και όχι αυτό που σου λένε πως πρέπει, μοιράζει ξεκούραση στο είναι σου. Βγαίνεις στο μπαλκόνι να πιείς τον καφέ. Κοιτάζεις τον ουρανό και βυθίζεσαι σε σκέψεις. Τις δικές σου σκέψεις και όχι αυτές που σου κόλλησαν όλοι οι υπόλοιποι. Παίρνεις τηλέφωνο με πρόφαση ότι αρρώστησες και δεν πας για δουλειά. Θέλεις μια μέρα δικιά σου. Μόνο δική σου, να αποτοξινωθείς απο τα πρέπει- ίσως και να τα καταργήσεις κι όλας. Ήρθε η μέρα να ξυπνήσεις αλλιώς.
Ναι, σήμερα θα καθαρίσεις το μυαλό σου και θα απολυμάνεις τα θέλω σου. Η ελευθερία της ψυχής δεν μπαίνει σε καλούπια. Η ζωή είναι δική σου, μόνο δική σου.
Μη κοιτάς πως ζουν οι γύρω, ζήσε όπως εσύ, θες.

Μένεις μπροστά του για μερικά λεπτά και το ψεύτικο χαμόγελο γίνεται αληθινό κλάμα. Κανείς δε σε δίδαξε ότι μέσα σε κείνον ξεγυμνώνονται οι αλήθειες σου και είσαι πάντα μόνη μπροστά του. Σφίγγεις τη γροθιά σου …
Χτυπάει το τηλέφωνο στο διπλανό δωμάτιο. Ξαφνιάζεσαι. Βγαίνεις απ’ το μπάνιο και πας στην κουζίνα να κάνεις καφέ.
Νιώθεις σα να έφυγε ένα μικρό βάρος απο πάνω σου.
“Τι με νοιάζει ποιος τηλεφώνησε”.
Αρχίζεις να συνειδητοποιείς πως όταν κάνεις αυτό που εσύ θες, και όχι αυτό που σου λένε πως πρέπει, μοιράζει ξεκούραση στο είναι σου. Βγαίνεις στο μπαλκόνι να πιείς τον καφέ. Κοιτάζεις τον ουρανό και βυθίζεσαι σε σκέψεις. Τις δικές σου σκέψεις και όχι αυτές που σου κόλλησαν όλοι οι υπόλοιποι. Παίρνεις τηλέφωνο με πρόφαση ότι αρρώστησες και δεν πας για δουλειά. Θέλεις μια μέρα δικιά σου. Μόνο δική σου, να αποτοξινωθείς απο τα πρέπει- ίσως και να τα καταργήσεις κι όλας. Ήρθε η μέρα να ξυπνήσεις αλλιώς.
Ναι, σήμερα θα καθαρίσεις το μυαλό σου και θα απολυμάνεις τα θέλω σου. Η ελευθερία της ψυχής δεν μπαίνει σε καλούπια. Η ζωή είναι δική σου, μόνο δική σου.
Μη κοιτάς πως ζουν οι γύρω, ζήσε όπως εσύ, θες.
Γράφει η Μαγδαληνή Αρτεμισία.






Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου