Ναι, αυτό εννοώ… εγώ και εσύ! Γιατί να είμαστε δύο μονάδες και να μην γίνουμε μία διπλή;
Έλα να ζωγραφίσουμε τον κόσμο, μωρό μου! Γιατί να μείνουμε στο σκοτάδι όταν υπάρχουν άπειρα χρώματα γύρω μας;
Έλα να χορέψουμε! Βάλε δυνατά την αγαπημένη μουσική και παρέσυρε με σε έναν ξέφρενο χορό. Ναι, αυτό θέλω!
Έλα να πιάσεις το χέρι μου και εγώ να ακουμπήσω στον ώμο σου!
Προβολές άρθρου 
Έλα να κάνουμε έρωτα με τη δίψα της πρώτης φοράς και την απελπισία της τελευταίας! Να κοιμηθούμε αγκαλιά, όσο άβολο και αν είναι, και το πρωί να χουχουλιάσουμε κάτω από το πάπλωμα ξεχνώντας τις δουλειές που μας περιμένουν!
Έλα να ψιθυρίσεις γλυκόλογα στο αυτί μου! Όπως έκανες στις αρχές, θυμάσαι;… όχι μεγάλα και ψεύτικα λόγια, μα μικρές, αγνές και αγαπησιάρικες λεξούλες!
Έλα να βυθίσω τη μύτη μου στο λαιμό σου, να εισπνεύσω το άρωμα σου για να μείνει στη μνήμη! Ξάπλωσε πάνω μου, στα ρούχα μου, στα σεντόνια μου, να ποτιστούν όλα από τη μυρωδιά σου… θέλω συντροφιά όταν λείπεις!
Έλα να με πάρεις από τη δουλειά όταν δεν το περιμένω! Να μπεις στο γραφείο μου, να κλείσεις τα βιβλία, να αρπάξεις το χέρι μου, να με βάλεις στη θέση του συνοδηγού και να φύγουμε μακριά για λίγο! Μαζί σου και το λίγο, πολύ φαίνεται!
Έλα να μου φτιάξεις τη μέρα, με ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά! Από αυτές τις ολοκληρωτικές, τις γεμάτες, που τα χέρια σου δεν θα ακουμπήσουν απλά την πλάτη μου, αλλά θα ανοίξουν το κορμί σου περισσότερο για να με φυλακίσεις μέσα σου! Και υπόσχομαι, θα μου αρέσει αυτή η φυλακή!
Έλα να βολτάρουμε μαζί αυτό το χειμωνιάτικο απόγευμα στην παραλία! Να τρέξουμε, και μόλις λαχανιάσουμε να σκύψεις να με φιλήσεις… σαν να μου δίνεις τον χαμένο μου αέρα!
Έλα να μπούμε σε ένα μπαράκι και να το παίξουμε άγνωστοι! Εσύ θα μου κεράσεις ένα ποτό και εγώ θα σου χαρίσω το όνομα μου! Εγώ θα σου ανοίξω την καρδιά μου και εσύ θα μπεις και θα κλείσεις την πόρτα της!
Έλα να γελάσουμε τόσο δυνατά, που δάκρυα χαράς θα κυλούν από τα μάτια μας και κοιλιακοί θα σχηματίζονται στην κοιλιά μας!
Έλα να ονειρευτούμε όσα μπορούμε να φτάσουμε, αλλά να ονειροπολήσουμε και με αυτά που φαντάζουν αδύνατα να πραγματοποιηθούν!
Έλα να γράψουμε το δικό μας παραμύθι! Να εικονογραφήσουμε την ιστορία! Θέλεις δράκους; Να τους εμπλέξουμε! Θέλω ιππότες; Να τους αναπαραστήσουμε!
Έλα να κάνουμε αυτήν την τρέλα! Αυτό θέλει η ζωή. Γεννηθήκαμε για κάτι περισσότερο από το να πηγαίνουμε στη δουλειά, να πληρώνουμε λογαριασμούς και να πεθαίνουμε!
Έλα να με βρεις… και αν είναι να έρθεις μην αργείς! Απόψε κιόλας… θα ήθελα να ‘ρθεις και να μου πεις σε θέλω! Ψήνεσαι;
Έλα να κάνουμε έρωτα με τη δίψα της πρώτης φοράς και την απελπισία της τελευταίας! Να κοιμηθούμε αγκαλιά, όσο άβολο και αν είναι, και το πρωί να χουχουλιάσουμε κάτω από το πάπλωμα ξεχνώντας τις δουλειές που μας περιμένουν!
Έλα να ψιθυρίσεις γλυκόλογα στο αυτί μου! Όπως έκανες στις αρχές, θυμάσαι;… όχι μεγάλα και ψεύτικα λόγια, μα μικρές, αγνές και αγαπησιάρικες λεξούλες!
Έλα να βυθίσω τη μύτη μου στο λαιμό σου, να εισπνεύσω το άρωμα σου για να μείνει στη μνήμη! Ξάπλωσε πάνω μου, στα ρούχα μου, στα σεντόνια μου, να ποτιστούν όλα από τη μυρωδιά σου… θέλω συντροφιά όταν λείπεις!
Έλα να με πάρεις από τη δουλειά όταν δεν το περιμένω! Να μπεις στο γραφείο μου, να κλείσεις τα βιβλία, να αρπάξεις το χέρι μου, να με βάλεις στη θέση του συνοδηγού και να φύγουμε μακριά για λίγο! Μαζί σου και το λίγο, πολύ φαίνεται!
Έλα να μου φτιάξεις τη μέρα, με ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά! Από αυτές τις ολοκληρωτικές, τις γεμάτες, που τα χέρια σου δεν θα ακουμπήσουν απλά την πλάτη μου, αλλά θα ανοίξουν το κορμί σου περισσότερο για να με φυλακίσεις μέσα σου! Και υπόσχομαι, θα μου αρέσει αυτή η φυλακή!
Έλα να βολτάρουμε μαζί αυτό το χειμωνιάτικο απόγευμα στην παραλία! Να τρέξουμε, και μόλις λαχανιάσουμε να σκύψεις να με φιλήσεις… σαν να μου δίνεις τον χαμένο μου αέρα!
Έλα να μπούμε σε ένα μπαράκι και να το παίξουμε άγνωστοι! Εσύ θα μου κεράσεις ένα ποτό και εγώ θα σου χαρίσω το όνομα μου! Εγώ θα σου ανοίξω την καρδιά μου και εσύ θα μπεις και θα κλείσεις την πόρτα της!
Έλα να γελάσουμε τόσο δυνατά, που δάκρυα χαράς θα κυλούν από τα μάτια μας και κοιλιακοί θα σχηματίζονται στην κοιλιά μας!
Έλα να ονειρευτούμε όσα μπορούμε να φτάσουμε, αλλά να ονειροπολήσουμε και με αυτά που φαντάζουν αδύνατα να πραγματοποιηθούν!
Έλα να γράψουμε το δικό μας παραμύθι! Να εικονογραφήσουμε την ιστορία! Θέλεις δράκους; Να τους εμπλέξουμε! Θέλω ιππότες; Να τους αναπαραστήσουμε!
Έλα να κάνουμε αυτήν την τρέλα! Αυτό θέλει η ζωή. Γεννηθήκαμε για κάτι περισσότερο από το να πηγαίνουμε στη δουλειά, να πληρώνουμε λογαριασμούς και να πεθαίνουμε!
Έλα να με βρεις… και αν είναι να έρθεις μην αργείς! Απόψε κιόλας… θα ήθελα να ‘ρθεις και να μου πεις σε θέλω! Ψήνεσαι;
Της Κωνσταντίνας Ποζουκίδου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου