Μου λείπεις και φτιάχνω σενάρια με το μυαλό μου....

Συγκρατήθηκα πολύ σήμερα να μην επικοινωνήσω.

Ήθελα μόνο να σε ακούσω, να μου λες πως είσαι καλά… Από τη φωνή σου θα καταλάβαινα εάν σου λείπει κάτι, εάν σκέφτεσαι πολλά, αν περνάς όμορφα…Συγκρατήθηκα πάρα πολύ να μην σχηματίσω τον αριθμό σου, προφασιζόμουν μήπως ενοχλήσω….

Τον έχω διαγράψει από το κινητό για να μην υπάρχει η επαφή, όμως η μνήμη μου ενοχλητική μου υπαγορεύει δυνατά σαν να μου γράφει μπροστά στα μάτια μου έναν έναν τους αριθμούς…

Προβολές άρθρου 


Και να σε πάρω να σου πω τι; Ότι μου λείπεις…; Ότι σε σκέφτομαι…; Ότι σε έχω πεθυμήσει…;



Ή μήπως να είναι καλύτερα να αφήσω τη σιωπή που μεταφράζεται ως αδιαφορία να πλανάται.

Συγκρατήθηκα πάρα πολύ να κρατήσω την απόσταση μας. Πάνε μέρες τώρα πια… Λίγες ώρες και μου φαίνονταν μήνες ολόκληροι.. Θυμάσαι; Σκέψου τώρα… Να προσποιηθώ ότι δεν γνωριστήκαμε ποτέ;

Συγκρατήθηκα…. Δεν ξέρω εάν αυτό με κάνει περήφανη, δυνατή… Ή μήπως όχι;

Μου λείπεις και φτιάχνω σενάρια με το μυαλό μου..

Αναρωτιέμαι αν το αισθάνεσαι όταν σε σκέφτομαι… Το κάνεις επίτηδες να τρυπώνεις στο μυαλό  μου σκέφτομαι και γελάω…

Είναι τόσο έντονο… Δεν γίνεται. Πρέπει να το νιώθεις και εσύ.

Και πάλι όμως ίσως όχι…

Και κάπως έτσι συνεχίζει η καθημερινότητα, συνεχίζει η ζωή, με εμάς θεατές για τις εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει.

Της Μαρίνας Αβραάμ.