Νιώσε τυχερός που αναπνέεις και ζήσε γαμώτο, ΖΗΣΕ!!

Ναι, σε σένα μιλάω.

Σε σένα που άκουσα μέσα στους λυγμούς σου να μου λες δεν αντέχεις την ζωή.

Σε σένα που παραδόθηκες αμαχητί επειδή αγάπησες τον λάθος άνθρωπο.

Σε σένα που κλείστηκες στο καβούκι σου αρνούμενος/η να δεις για πόσα θα έπρεπε να νιώθεις περήφανος/η.

Περήφανος/η γιατί έμαθες να αγαπάς, κι αυτό σημαίνει οτι μεγάλωσες παίρνοντας αγάπη.

Περήφανος/η που σε κάθε δυσκολία που αντιμετώπισες πάλεψες παλικαρίσια και στάθηκες πάλι όρθιος/α.

Σκέψου…

Άνοιξες τα μάτια σου και σήμερα.

Έχεις την υγεία σου.

Αυτά από μόνα τους είναι θείο δώρο.

Κάποιοι παλεύουν ακόμα και γι’ αυτά που εσύ θεωρείς δεδομένα.

 

Άσε τα μυξοκλάμματα και αναλογίσου, τώρα.

Πες μου για ποιον άνθρωπο κλαις;

Για ποιον άνθρωπο φόρεσες τα μαύρα στην ψυχή σου και δεν βλέπεις πόσα χρώματα  εχει γύρω σου η ζωή ;

Έχεις κοιτάξει τον εαυτό σου στον καθρέπτη ;

Κοίτα τα γεμάτα θλίψη μάτια σου και πες μου… Σε αναγνωρίζεις;

Δες που να σε πάρει η ευχή.

Κλαις για τον άνθρωπο που σε πούλησε για λίγα γούστα.

Κλαις για έναν φθηνό άνθρωπο γεμάτο ακριβές απαιτήσεις.

Χαραμίζεις τον πολύτιμο χρόνο σου κλαίγοντας, ξεχνώντας ότι περνάει γρήγορα ο καιρός και χάνεις την ζωή που έχεις μπροστά σου.

Νιώσε τυχερός/η που αναπνέεις, που υπάρχεις και ζήσε γαμώτο, ΖΗΣΕ!!

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου