Με μεγάλη βεβαιότητα θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ανασφάλεια χαρακτηρίζει τον κάθε άνθρωπο.
Με αυτό εννοούμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι-ανεξάρτητα από τον εάν δείχνουν άψογοι και ευχαριστημένοι ή αν με κάποιον τρόπο έχουν δρομολογήσει τη ζωή τους, όλοι βρίσκονται στο ίδιο παιχνίδι της ζωής.
Συνεπώς, ο καθένας μπορεί και έχει βιώσει καλές και κακές στιγμές που έχουν προκύψει.
Αυτό είναι δυστυχώς απλά ένα κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης. Η προσπάθεια ν’ απολαμβάνουμε μόνο τα ευχάριστα, αποφεύγοντας τα άσχημα, είναι μάταιη και πραγματικά μάταιη.
Είναι εύκολο όταν οι καταστάσεις δυσκολεύουν ο άνθρωπος να βυθίζεται στο σκοτάδι. Ένα από τα συναισθήματα που μάς προκαλεί τη θλίψη αυτή είναι και η αίσθηση της επιθυμίας ν’ αφήσουμε τη σφραγίδα μας στον κόσμο μέσα από την αυτοεκπλήρωση.
Από πού ξεκινά κάποιος;
Οι περισσότεροι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του συγγραφέα του άρθρου αυτού (Adam Bergen) έχουν ταλαιπωρηθεί από την αίσθηση απουσίας σκοπού στη ζωή, τόσο στον επαγγελματικό όσο και τον προσωπικό τομέα. Η συμβουλή του λοιπόν είναι: Δεν πειράζει αν, αναζητώντας τι είστε ταγμένοι να κάνετε, χάσετε το δρόμο σας.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, αποτυγχάνουμε
Ο τελικός στόχος, ο προορισμός δεν είναι ολόκληρο το νόημα της ζωής. Αυτό βρίσκεται στην ευχαρίστηση της πορείας, την εμπειρία διαφόρων βιωμάτων, τόσο μέσα από όσα θα καταφέρουμε όσο και από εκείνα στα οποία θα αποτύχουμε.
Ο ίδιος ο συγγραφέας ομολογεί ότι στη ζωή του, κυρίως μέσω της ενέργειας και της παράλειψης, έχει αποτύχει σε πολλά πράγματα. Συγκεκριμένα, μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες που ο ίδιος βίωσε μέσω της αδράνειας ήταν η καθήλωσή του σε μία εργασία που για πολύ καιρό δεν τον ικανοποιούσε.
Η κατάσταση είχε γίνει τόσο ανυπόφορη ώστε κάθε Σάββατο έτρεμε στην ιδέα ότι πλησιάζει η νέα εβδομάδα. Όταν και αυτή ξεκινούσε, τότε πάλι μετρούσε μέρες μέχρι το Σαββατοκύριακο, κάτι που δημιούργησε έναν φαύλο κύκλο. Μία κατάσταση την οποία συντηρούσε επί χρόνια, κοροϊδεύοντας τον εαυτό του σκεφτόμενος ότι τουλάχιστον έχει σταθερή εργασία, αξιοπρεπές εισόδημα, και πως τα πράγματα μπορούσαν να είναι χειρότερα.
Μπορείτε να χάσετε αναζητώντας το νόημα της ζωής
Φοβόταν να κάνει μία κίνηση, ένα βήμα: τα χρόνια περνούσαν έως ότου συνειδητοποίησε ότι ήταν πια καιρός να δράσει. Συν τοις άλλοις, άφηνε ευκαιρίες ανεκμετάλλευτες:
Δεν ταξίδευε από φόβο μήπως βγει εκτός προϋπολογισμού, δε συμμετείχε σε εθελοντικές δράσεις λόγω φόρτου εργασίας, εγκαταλείποντας έτσι την ιδέα.
Η απουσία πρωτοβουλίας οδηγεί σε στασιμότητα της ανάπτυξης του ανθρώπου.
Ύστερα ο άνθρωπος μετανιώνει επειδή δεν έκανε εκείνο, το άλλο,…
Δυστυχώς, μετανιώνοντας διαρκώς, ο άνθρωπος οδηγείται στο σκοτάδι γρηγορότερα.
Όταν λοιπόν βγαίνεις από το σκοτάδι και επιχειρείς κάτι νέο, υπάρχει η πιθανότητα της αποτυχίας. Το ενδεχόμενο που τρομάζει τους περισσότερους ανθρώπους. Αυτό, καθώς δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από να πραγματοποιήσεις τελικά το μεγάλο άλμα με πίστη, καταλήγοντας τελικά να γκρεμιστείς.
Πράγματι, το μάθημα ζωής από αυτό το αποτυχημένο άλμα θα είναι ανεκτίμητο, όμως δεν αρκεί να ικανοποιήσει τη νέμεση, τον εγωισμό μας. Ωστόσο, ο Wayne Gretzky είχε πει ότι «Χάνεις το 100% των φορών που δεν προσπαθείς».
Αν λοιπόν η τελευταία σας σχέση δεν εξελίχθηκε έτσι όπως ονειρευόσασταν ή αν η νέα σας εργασία δεν είναι ικανοποιητική, κανένα πρόβλημα. Αν πάλι η εξωτερίκευση των συναισθημάτων σας σε ένα πρόσωπο απέβη εις βάρος της σχέσης, τότε ας είναι. Τώρα πλέον γνωρίζετε. Δε θα μαθαίνατε αν δεν το είχατε κάνει. Εφησυχάστε λοιπόν γνωρίζοντας ότι έχετε προσπαθήσει.
Η Ζωή και ο Πρώτος Νόμος της ίνησης του Νεύτωνα
Στην ίδια ιστορία, ο συγγραφέας θυμάται πολύ συγκεκριμένες στιγμές όπου παρηγορούσε τον εαυτό του λέγοντας ότι κάποια στιγμή θα ξεδιάλυνε τι είναι εκείνο που επιθυμεί στη ζωή, όμως εν τω μεταξύ ήταν αναγκαίο να διατηρήσει τη δουλειά του.
Η ζωή όμως δεν ξετυλίγεται έτσι.
Ήταν πεπεισμένος ότι κάποιο θεϊκό σημάδι θα ερχόταν, με τη μορφή της θείας φώτισης μαζί με την αναγκαία θέληση. Θα έπεφτε κάποιος κεραυνός εν αιθρία, ίσως μία συνάντηση ή μία εμπειρία που θα αποτελούσε την αφορμή να επιδιώξει το σκοπό της ζωής του. Τόσο απλό ήταν σίγουρος ότι θα είναι. Καταλαβαίνουμε ότι το σημάδι αυτό δεν ήρθε ποτέ και ο συγγραφέας ένιωθε καθηλωμένος.
Τού ήταν εξίσου δύσκολο να φανταστεί μία ζωή διαφορετική από εκείνη που ήξερε μέχρι τότε:
Εργασία, τηλεόραση, το σαββατοκύριακο έξοδοι με φίλους.
Έως εκείνο το σημείο, η ζωή του είχε εξελιχθεί αρκετά καλά, γνώριζε όμως ότι κάτι έλειπε. Δε γνώριζε ακριβώς ποιο ήταν το κομμάτι (ή τα κομμάτια) που έλειπε.
Όμως, όπως όλοι οι άνθρωποι σε ορισμένο σημείο της ζωής τους ένιωσε και ίδιος αυτό το «κενό» που βιώνει ο άνθρωπος όταν γνωρίζει ότι κάτι λείπει.
Ύστερα από λίγο, ξεκίνησε να καταπιάνεται με οτιδήποτε τού τραβούσε το ενδιαφέρον: Δραστηριότητες όπως το γράψιμο, μαθήματα καλλιτεχνικών, εθελοντισμός, διάβασμα, αναζήτηση εργασίας σε διάφορους τομείς και εργασίες και πολλά ακόμη. Αν κάτι του άρεσε, το δοκίμαζε.
Στο στάδιο αυτό ο συγγραφέας έβαζε σε εφαρμογή τον πρώτο νόμο του Νεύτωνα: ένα αντικείμενο παραμένει σε αδράνεια ή εξακολουθεί να κινείται με σταθερή ταχύτητα, εκτός αν σε αυτό επιδράσει κάποια εξωτερική δύναμη.
Απλούστερα, ένα κινούμενο αντικείμενο εξακολουθεί να κινείται και ένα αδρανές αντικείμενο εξακολουθεί να κάθεται.
Αναπολώντας πλέον ο συγγραφέας, παρατηρεί ότι κάθε πράγμα με το οποίο καταπιανόταν ήταν μεν μικρό, αλλά πολύ σημαντικό.
Ήταν τα βήματα που τον έθεταν στην τροχιά της εκπλήρωσης και σταδιακά, της αυτοπραγμάτωσης.
Σε μία προσπάθεια να εξασκήσει τη συγγραφική του ικανότητα, ανέλαβε να γράφει για ένα τοπικό περιοδικό χωρίς αμοιβή.
Έθεσε ως στόχο να διαβάζει τουλάχιστον ένα βιβλίο κάθε δύο εβδομάδες, καταλήγοντας να έχει διαβάσει περισσότερα από τριάντα τέσσερα έως το τέλος εκείνης της χρονιάς.
Επέστρεψε στη φοίτηση και ακολούθησε εντελώς διαφορετική καριέρα.
Μπορείτε να χάσετε αναζητώντας το νόημα της ζωής
Η ζωή του βελτιώθηκε σημαντικά, όμως η πορεία δεν ήταν ευθύγραμμη. Είχε πάρει λάθος πορεία, συμπεριλαμβανομένης μίας ακατάλληλης δουλειάς και μίας ατυχούς σχέσης. Ο συγγραφέας καταπιάστηκε με όλα τα παραπάνω στην προσπάθειά του να βρει τον σκοπό της ζωής του: εκείνο το ένα ή δύο πράγματα που τον γεμίζουν και θα έκανε αβίαστα.
Αν το έχει βρει;
Όσο για αυτό, ακόμη και τώρα δεν είναι βέβαιος. Είναι ωστόσο πιο ήρεμος γνωρίζοντας ότι έστω και αν δεν έχει ανακαλύψει τον σκοπό της ζωής του, κάνει πράγματα που τελικά θα τον οδηγήσουν σ’ αυτόν.
Εξομολογείται ότι βίωσε την αποτυχία, τόσο ενεργώντας όσο και αδρανώντας. Μέσα στις αποτυχίες του αυτές όμως έμαθε να τελειοποιεί εκείνα που αξίζουν τον κόπο. Μέσα από τη διαδικασία της τελειοποίησης κατάφερε να επικεντρωθεί σε τομείς που τον ενδιαφέρουν και τον εκπληρώνουν.
Αν το θέλετε, η ζωή είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι
Αν λοιπόν ο Adam Bergen μας έλεγε με 110% βεβαιότητα ότι η ζωή μάς επιφυλάσσει μία απίστευτη διαδρομή αν τολμήσουμε το πρώτο βήμα προς την ανακάλυψη του εαυτού μας, βιώνοντας σε ορισμένο σημείο την αποτυχία, εμείς θα το επιχειρούσαμε;
Είναι παρήγορο να γνωρίζουμε ότι οι προσπάθειές μας δεν θα είναι ποτέ άψογες. Ίσως η γνώση ότι ποτέ δε θα είναι τέλειες να μάς απαλλάσσει από την πίεση που δημιουργούν τα ιδανικά σενάρια.
Ένα είναι βέβαιο:
Ο ίδιος είναι πιο κοντά από ποτέ στην αυτοεκπλήρωση.
Πιο κοντά από κάθε φορά στη ζωή του.
Αυτό το οφείλει στην εμπειρία του με τα διάφορα πράγματα που τον βοήθησαν ν’ ανακαλύψει την κλίση του.
Στη ζωή υπάρχουν πολλά μονοπάτια, κάποια από τα οποία είναι τα σωστά και άλλα λάθος.
Σε κάθε περίπτωση, η νίκη προϋποθέτει τη δράση.
Άρθρο τoυ Adam Bergen
Μετάφραση-επιμέλεια, Μαρίνα Σίσκου
Σ’ αρέσουν τα άρθρα μας; Στήριξέ τα!!!!! Κοινοποιησέ τα !!!!!Εαν θέλετε να γράψετε και εσείς κάποιο άρθρο μπορείτε να μας το στείλετε στο uhfnewsnow@gmail.com
👉 UHF News © 2017 UHF News Blog All Rights Reserved.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου