Το Ρωμαικο επιτελειο χωρισε την γιγαντια στρατια σε 3 μεγαλες φαλαγγες, σε μια αρχαια εκδοση της “Καταιγίδας της Ερημου”. Η Βορεια, (50.000 ανδρες, Junius Palmatus)το καλοκαιρι του 232 επιτεθηκε από Βορραν, μεσω Αρμενιας και Αζερμπαιτζαν εισβαλλοντας στην Μηδια “και καταστρέφοντας τα παντα” (Ηρωδιανος, 23-9), η δευτερη (40.000 ανδρες- Rutilius Crispinus) εφυγε από την Αντιοχεια της Συριας (Ως επιχειρησιακο κεντρο) ένα μηνα μετα, και ακολουθουσε τον ρου του Ευφρατη, αλλα από την νοτια πλευρα, ενώ ο νεαρος Αυτοκράτωρ επικεφαλής του κυριου σωματος (Κεντρικη φαλαγγα-70.000 ανδρες) θα ακολουθουσε αργα μεν, συγκεκριμένα δε, αφου το σχεδιο προεβλεπε ενωση και των τριων καπου κοντα στην Βασιλικη πρωτευουσα, Κτησιφωντα.
Ο Ιρανος μοναρχης Ardashir ειχε τελειως διαφορετικη γνωμη. Αφου καθυστερησε οσο μπορουσε την Βορεια απειλη, επεπεσε με τον ογκο των δυναμεων του (120.000 ανδρες) πανω στην νοτια φαλαγγα του Rutilius Crispinus. Στην τρομερη συγκρουση που ακολουθησε, στην σημερινη Falluja του Ιρακ, “Ο ουρανος σκοτεινιασε από χιλιαδες βελη, οι καταφρακτοι επεπεσαν πανω μας, σχηματισαμε μια γιγαντια χελωνη (testudo) με τις ασπιδες μας, τα παντα χαθηκαν” (Κασσιος Διων, 36-9). Σε κάθε περιπτωση, η Νοτια φαλαγγα ειχε εξαυλωθει, η Βορεια αντιμετωπιζε κακο εδαφος, ελλειψη εφοδιων και την ολοένα και αυξανομενη Ιρανικη αντισταση από το υψιπεδο, ενώ ο πιτσιρικας Σεβηρος ειχε κωλυσιεργησει ανεπανορθωτα στο κεντρικο Ιρακ, ηδη οι πλημμυρες του Τιγρη και Ευφρατη ηταν σε εξελιξη, παρεμποδίζοντας τις κινησεις στρατευμάτων.
Τον Ιουνιο του 233 εδωσε το σύνθημα της υποχώρησης, και η Βορεια φαλαγγα με το ζορι εσωσε το 60% του δυναμικου της, υφισταμενη αλλεπαλληλες επιθεσεις απο Αρμενιους, Περσες και Κουρδους μεσα από τα κακοτράχαλα Κορδυαια ορη. Η στρατια του Αλεξανδρου επεστρεψε σχεδον αλωβητη στην Συρια τον Ιουλιο, αφηνοντας χαος στο Ιραν και το ηθικο των Περσων ολιγον στραπατσαρισμενο, όμως η ταλαιπωρια, και πανω από όλα η δυσφορια των Λεγεωνων ηταν πολύ μεγαλη, όχι για τον σκοπο της εκστρατειας, αλλα γιατι ο Αλεξανδρος ειχε εγκαταλειψει στην τυχη της την στρατια του Crispinus. ‘Χαθηκαν φιλοι, συμπολεμιστες (Commilitones) που σε ανδρεια και ηθικο ηταν αξεπέραστοι” (Ηρωδιανος 33-9).
Το Ιρανικο πρόβλημα εδειχνε να μην εχει τελειωμο για την Ρωμη και ο νεαρος ηγεμονας θα το πληρωνε με την ζωη του στα σκοτεινα δαση της Γερμανιας 2 χρονια μετα, όταν δολοφονηθηκε από τους ιδιους του τους αντρες οι οποιοι δεν ξεχασαν ποτε την αναβλητικοτητα και ανεπαρκεια του στο μακρινο Ιρακ….
Γράφει ο Ηλίας Αναγνωστάκης
Πηγή: https://cognoscoteam.gr/archives/7637. .
Εαν θέλετε να γράψετε και εσείς κάποιο άρθρο μπορείτε να μας το στείλετε στο uhfnewsnow@gmail.com
👉 UHF News © 2017 UHF News Blog All Rights Reserved.







Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου